Terug naar masterplan
Interview met Aspasia Arnhem, Leeling G.K van Hogendorpschool

Door te knutselen leer ik niet alleen iets maken, maar ook omgaan met materialen.

“Mijn moeder vindt de zorg bij mij passen, maar ik weet niet wat ik wil. Keuzes maken is moeilijk. Je weet nooit zeker wat de beste beslissing is.” Tweedeklasser Aspasia Arnhem volgt de Gemengde Leerweg VMBO aan de G.K Hogendorp in Rotterdam-West. Ze volgt de opleiding Economie en Ondernemen. “Ik houd ervan om mensen te helpen en te begeleiden. Volgens mijn moeder ben ik sociaal. Zij werkt in de zorg. Mijn vader is klusser. Hij tekent veel en bedenkt dan hoe iets beter kan. Door hem ben ik goed in scheikunde.”

Haar talent voor de zorg en scheikunde ten spijt, het liefst houdt de tiener zich bezig met kunst. Op school maakt ze poppen van papier maché, maquettes, papieren tasjes en zaagt zij figuren. “Ik vind het prettig om met mijn handen bezig te zijn. Dan hoef ik niet speciaal na te denken en gaat het vanzelf. Ik kan best goed leren, hoor. In de klas moeten we het altijd eerst zelf proberen en daarna met elkaar overleggen. Pas als dat niet lukt mogen we hulp aan de docent vragen. Vriendinnen willen soms dat ik de opdrachten voor hen doe, maar dan leren zij niets. Uiteindelijk moet je het zelf doen.”

In het ideale onderwijs zou zij de kunstlessen in het volgende leerjaar laten doorlopen in plaats van maatschappijleer te volgen, het vak dat ervoor in de plaats komt. “Door te knutselen leer ik niet alleen iets maken, maar ook omgaan met materialen. Ik wist hiervoor niet wat ik allemaal met ijzerdraad kon. Ook leren we het aan elkaar uitleggen. Kunst is meer dan poppetjes tekenen. Het is jammer dat we het zo kort hebben. In de toekomst moet het langer worden gegeven aan kinderen. Als ik iets af heb, neem ik het mee naar huis en hangt mijn moeder het op in het toilet. Het hangt er helemaal vol. Iedere keer als ik mijn werkjes aan de muur zie hangen, ben ik trots.”

Thuis gaat het knutselen verder. Met echte stof naait zij onder meer spijkerbroeken en op You Tube bekijkt Aspasia Arnhem filmpjes van hoe het knutselen moet. Ze haalt een dichtgeknoopt, doorschijnend plastic zakje tevoorschijn. De inhoud is slijmerig, plakkerig en knalblauw. Haar vingers glijden in het felle goedje. “Dit is zelfgemaakt slijm,” zegt zij alsof het de normaalste zaak van de wereld is. “Het is een mix van kinderlijm van de Action, scheerschuim van mijn vader en lenzenvloeistof om te binden. Eigenlijk is dit ook scheikunde. Ik was bezig met mijn handen, hoefde er niet bij na te denken en leerde toch.”