Terug naar masterplan
Interview met Romy Vermeer, Student Media & Entertainment Management Hogeschool Inholland

Het zou goed zijn als scholen een honoursprogramma aanbieden met verschillende niveaus.

“Ik was aan het voetballen toen iemand op mijn enkel stond. Zij rende door, ik had pijn maar dacht dat het zou overgaan. Maanden later werd ik geopereerd en bleek ik een al langer aanwezige kraakbeenbeschadiging te hebben. De pijn kwam terug. Nog een operatie. Wederom geen succes. Jarenlang modderde ik aan, tot een orthopeed mij een paar jaar geleden vertelde dat het een chronische blessure was. Ik zat in haar behandelkamer, was 22 jaar en moest stoppen met mijn opleiding voor gymnastiekdocent. Mijn wereld stortte in.”

Twintiger Romy Vermeer, die gedurende haar leven niets anders wilde dan sporten, had geen plan B. “Pas toen ik dit verlies een plek had gegeven, was er ruimte voor iets nieuws.” Dat nieuws werd de opleiding Media & Entertainment Management aan Hogechool Inholland. Films waren Vermeers tweede passie. Ze ontwikkelde een nieuw doel: een baan bij Walt Disney. “Je moet blijven dromen, toch?”

Het lesgeven, dat zij ambieerde als gymnastiekdocent, is haar altijd bijgebleven. Ze geeft presentaties tijdens open dagen, begeleidt beginnende studenten en helpt klasgenoten bij tentamens. “Als ik ergens beter in ben, is het een kleine moeite om een ander te helpen. Ik vind het mooi om iemand een ontwikkeling te zien meemaken en daaraan te kunnen bijdragen. Sommige beginnende studenten komen zichzelf tegen en zien het niet zitten. Ik stel hen gerust: ‘je bent zeventien, maak je geen zorgen en volg jouw eigen ontwikkeling.’ Ik ben daarvan het levende voorbeeld.”

Doordat zij als twintiger aan de Hogeschool begon, liep Vermeer in veel vakken voor. Toch moest zij overal hetzelfde niveau volgen als haar medestudenten. “Het zou goed zijn als scholen een honoursprogramma aanbieden met verschillende niveaus. Voor mij was het zonde dat ik alles zo makkelijk haalde. Ik kon weliswaar anderen helpen maar het was goed geweest als ik zelf meer de diepte in kon.” Ook adviseert zij om meer praktijkgericht onderwijs aan te bieden. De arbeidsmarkt vraagt om werkervaring. Studenten krijgen pas vanaf hun derde leerjaar de kans om dit op te doen. Vermeer wil meer. “Ik had het liefst in het eerste jaar al stage gelopen. Gelukkig mag ik soms mee met docenten naar hun werkveld, maar er zijn zat regionale bedrijven bij wie eerstejaars voor een langere periode terecht zouden kunnen.”

Volgens Vermeer zullen scholen in de toekomst meer moeten inspelen op wat de student wil leren. “Nu is het onderwijs nog gericht op klassen. Dat moet worden opengebroken. Ik begrijp dat dit spannend is voor docenten, maar zij onderschatten hoeveel studenten al weten. Het zou efficiënt zijn als hierop wordt ingespeeld. De ideale docent wordt dan iemand met wie je in gesprek kunt gaan en waarmee je kunt sparren over jouw leerproces. Daarbij kunnen studenten meer van elkaar leren. In mijn sportopleiding was er ruimte voor discussie en om elkaar feedback te geven. Dat is goed voor onze ontwikkeling. Iedereen heeft zijn eigen kracht waarvan je kunt leren.”

De sport houdt Vermeer voorlopig buiten de deur. “Het ligt nog gevoelig. Bovendien heb ik er last van als ik lang moet staan of zitten zoals bij tentamens. Ach, pijn went,” zegt de twintiger. “Misschien dat ik stage kan lopen bij Zapp Sport. Dan combineer ik de wereld van film en televisie met sport en heb ik mijn twee passies samen.”